Komende zondagmiddag 26 april om 15.00 uur is er weer een muzieklezing in De Klameare: kijken en luisteren naar een videoregistratie met Reinbert de Leeuw over de componist Mauricio Kagel.
Al twee keer eerder werd in deze zondagmiddaglezingen een documentaire vertoond waarin Reinbert de Leeuw uitleg gaf over een hedendaagse componist. Opvallend was telkens hoe verrassend toegankelijk die voor velen vaak als vreemd ervaren nieuwe muziek dan bleek te zijn. Dat komt vooral door de onnavolgbare wijze waarop Reinbert de Leeuw over deze muziek wist te vertellen – steeds samen met de toen nog levende componist. Na afloop volgden enthousiaste reacties, ondanks het feit dat deze muziek in eerste instantie vaak als vreemd of zelfs als ‘raar’ wordt ervaren.
Dat zal met Mauricio Kagel zeker ook het geval zijn. Zijn werk is geen ‘gewone’ luistermuziek, maar muziek die – naast een luisterervaring – de luisteraar confronteert met sociaal-maatschappelijke omstandigheden. Ook roept het de vraag op of er wel sprake is van muziek, of dat een andere benaming passender is. Die vraag dringt zich bij Kagel regelmatig op. Wat in ieder geval duidelijk wordt, is dat het luisteren naar zijn muziek inspanning vraagt.
Juist daarin schuilt het belang van kunst in het algemeen en muziek in het bijzonder voor de ontwikkeling van de mens – van kind tot volwassene. Je kunnen inleven in iets wat ogenschijnlijk ‘raar’ klinkt, vraagt om een open houding en een vermogen dat in deze tijd van polarisatie van grote waarde is. Kagel doet op een vaak aanstekelijke manier een beroep op de luisteraar, waarbij humor altijd een rol speelt.
Na de Oktoberrevolutie in 1917 in Rusland vonden er pogroms plaats tegen de Joodse bevolking. Voor de ouders van Kagel was dit aanleiding om in de jaren twintig van Rusland naar Argentinië te emigreren. Vanaf zijn zevende kreeg Mauricio Kagel pianolessen, onder andere bij Vicenzo Scaramuzza, een leerling van Franz Liszt. Later volgden ook lessen in cello, klarinet, zang en orkestdirectie.
Als componist was Kagel autodidact. Vanaf 1949 werkte hij als acteur en organisator bij de Agrupación Nueva Música, waarmee belangrijke composities van de twintigste eeuw in Buenos Aires werden uitgevoerd. Zijn oeuvre omvat instrumentale muziek, muziektheater, hoorspelen voor de radio en filmmuziek. Het werk van Kagel is rijk aan ideeën en verwijzingen en kent vele cross-overs naar andere kunstvormen.
Hij verrijkte de muziekwereld met nieuwe muziektheatrale concepten, waarbij onder meer gearticuleerde elementen, uitvoeringsprocedures en de rol van de artiest op het podium nieuwe structuren en composities voortbrachten. Daarnaast ontwikkelde hij nieuwe instrumenten en speeltechnieken en verwerkte hij niet-Europese muziek en eigenzinnige muzikale taal in zijn werk.
In de jaren vijftig maakte Kagel deel uit van de Darmstädter Ferienkurse für Neue Musik en in 1957 emigreerde hij definitief naar Duitsland. Hij overleed in 2008.
Bezoekers worden van harte uitgenodigd om te komen luisteren en kijken, en na afloop zelf te ervaren dat muziek niet ‘mooi’ hoeft te zijn om toch te kunnen boeien.
De videodocumentaire duurt 58 minuten. Opgave kan via het contactformulier op www.muziekbegrijptuhet.nl of telefonisch via 06-44388759
(Bron Friso)