Grote zeilwedstrijden zoals de Strontrace, Beurtveer en Visserij waren weer van start gegaan tijdens de fenomenale Strontweek. Maar wie goed had opgelet, had ontdekt dat er nog een zeilwedstrijd plaatsvond. Eentje die zo klein was, dat je er zomaar overheen kon kijken. Want terwijl de grote schepen alle aandacht trokken, voer er op de Diepe Dolte een kluitje klompzeilschuitjes bij mekander, klein van stuk, maar groots in hun karakter. En ondanks de buien die ze al zagen aankomen, waren er maar liefst 16 zeilklompen in de jongerenklasse en 5 in de volwassenenklasse, die zich niet zomaar omver lieten blazen.
Misschien kwam dat ook wel door de warming-up, die voorafgaand aan de wedstrijd plaatsvond in de grote zaal van Kultuerhús Klameare. Zwabber en Zeehond, van het hilarische theaterduo Lennart Boonstra en Elise Jepma, maakten van de zeilklomp-inschrijving een waar festijn. Alle zeebenen zwierden de lucht in, er werd gelimbo-danst onder de zwabberstok, afgewisseld met de quiz ‘Raad het waterige personage’. Maar toen kwam er een probleem aan het licht: het water uit de Diepe Dolte bleek namelijk verdwenen! En zonder water viel er weinig te klompzeilen. Er werd een handtekeningenactie op touw gezet onder de kinderen in het publiek. Op het grote scherm werd de petitie aan burgemeester Jannewietske de Vries overhandigd, met een heldere boodschap: ‘Beste burgemeester, wij willen graag klompzeilen. Mag het water terug in de Dolte? Groetjes uit Workum.’ De burgemeester bleek gelukkig sportief aangelegd en gaf toestemming om het water weer terug te laten stromen de Diepe Dolte in. Want, zo sprak Jannewietske: ‘Klompzeilen, het moet ze voor de wind gaan!’ En zo geschiedde. Het wedstrijdwater stroomde terug en niets stond een spectaculaire zeilstrijd meer in de weg.
Nou ja, niets? De regen had zich nog niet bij de petitie neergelegd. Op het teruggestroomde wedstrijdwater werd een onvergetelijke wedstrijd gevaren, voorzien van humorvol commentaar van Gjalt de Jong, zeilkundig als vanouds. Ook hij werd verrast door de stortbui, net als de schippers en hun maten. Maar tot het einde werd de strijd aangegaan, al waren de deelnemers inmiddels tot op de draad doorweekt. Echte schippers lieten zich immers niet kennen. Zelfs niet als ze in een klomp voeren.
In de volwassenenklasse ging de derde prijs aan niemand voorbij, want die werd niet uitgereikt. De tweede plaats werd gedeeld door twee teams. Het klompzeilschip ‘Johanna’, met schippers en maten Hanna de Lange en Annegreet van ‘t Hul, eindigde gelijk met ‘Wondertje’, bemand door Robin Macco en Martin Tanis. De eerste plaats was voor ‘Coastal Klomp’, waarmee Marinus en Lily van der Werf de concurrentie achter zich lieten.
In de jeugdklasse eindigde ‘Het Wielingenplein’ van Lode de Lange W. en Mimi Bergsma op de derde plaats. ‘Jack Sparrow’, met Noran Maas en Wietse v.d. Thillard aan boord, veroverde de tweede plek. De overwinning ging naar ‘De Rode Draak’, met schipper Freerk de Groes en schippersmaat Eppo de Groes.
Maar snelheid was niet alles. Ook de mooiste zeilklomp werd bekroond. Kunstenaar Henk de Boer nam de schepen kritisch onder de loep en selecteerde in beide klassen drie kanshebbers. Daarbij bleek dat een goed schip niet alleen hard moest kunnen zeilen, maar ook een beetje karakter mocht hebben. In de volwassenenklasse behaalde ‘Johanna’ van Annegreet en Hanna de derde prijs voor mooiste zeilklomp. Het schip had een helmhout, terwijl er aan de klomp geen roer zat. Henk de Boer wist dat treffend samen te vatten: ‘Dat noem ik nou optimisme.’ De tweede plaats ging naar Sytse Jan en Pytertje Wouda met hun ‘Vreemde Eend’. De eerste prijs was met recht voor Arnold en Matthys Folkertsma met hun Noorse klompzeilvikingschip ‘Njord’. Het was een spectaculair vaartuig, en ook de schipper en zijn maat waren van top tot teen gehuld in passende Vikingdracht. Met zo’n schip en zo’n bemanning kon zelfs de god van de wind niet om hen heen.
In de jeugdklasse ging de derde prijs naar ‘Brent’, het klompschip van Hidde van Dijk en Brent Wouda. Fardau en Rudmer Kemker behaalden met ‘Fardou’ de tweede plaats. De eerste prijs was voor het schilderachtige klompschip ‘Fisk’ van Ferre en Eddy de Haan.
En volgend jaar de focus scherp houden!
En zo kwam er een einde aan een wedstrijdweek waarin de grote zeilschepen de show stalen, maar de kleinste schepen minstens zo veel spektakel wisten te veroorzaken. Er werd gezeild, gestreden, gelachen en vooral heel veel water getrotseerd. Dus mocht je volgend jaar tijdens die fenomenale Strontweek weer langs de kades staan om de Strontrace-, Beurtveer- of Visserijschepen te bewonderen, houd dan je ogen goed open en speur ook eens naar het water vlak bij je voeten. Want voor je het weet, mis je de kleinste wedstrijd van de hele week. En dat zou toch eeuwig zonde zijn!
