De Wijnberg verkrot. Een plek midden in de cultuur van deze stad, de geschiedenis van veel generaties, en de vele bijzondere herinneringen van haar inwoners.
De Wijnberg is eigendom van een mevrouw, een meneer of, mogelijk, een organisatie. Het is een bezit om vervolgens geld mee te verdienen en reserves op te bouwen voor slechtere tijden. Over de manier waarop dit goed zal slagen is ook zorgvuldig nagedacht. En er is besloten dat de huidige situatie, leegstand, het grootste rendement op zal leveren, voorlopig.
Een besluit wat lijkt te getuigen van goed zakelijk inzicht en verstandig omgaan met de verantwoording, die nu eenmaal gekoppeld is aan bezit.
De eigenaar zal de wond die dit pand in het stadsbeeld en bij de betrokken omwonenden, teweegbrengt zeker erkennen. Echter, ook deze eigenaar groeide op met de opdracht tot goed rentmeesterschap; de bijbel trekt een diep spoor. Ook, en meer van deze tijd is: geen dief zijn van de eigen portemonnee. Dus goed rendement, het verdienmodel, komt op de eerste plaats. En nu een doods, tot bouwval verworden gevel op dit plein.
Kan een gesprek met de eigenaar een doorbraak opleveren? Dat deze het rendement ook deels los kan zien van euro’s? Rendement ook betrekken op de brede maatschappelijke bijdrage dat een mooi levendig pand op deze prachtige Merk voor de stad kan betekenen?
Roelof van der Werff
Huidige staat ‘de Wijnberg’ onacceptabel
Aan het mooiste plein van Friesland, de Merk in Workum, staat het danig in verval geraakte etablissement ‘de Wijnberg’. Na jaren van glorie van logement, hotel, restaurant de Wijnberg en zo later de Herberg van Oom Lammert en Tante Klaasje staat het pand sinds 2021 leeg. De leegstand heeft het eens zo befaamde restaurant geen goed gedaan. Het pand waar in lang vervlogen tijden op de bovenverdieping, vergaderingen, recepties, danslessen en gymnastiekuitvoeringen werden gehouden, is nu ten dode opgeschreven.
“Dood- en doodzonde”, aldus Roelof van der Werff uit Hindeloopen, voormalig Hellingbaas van Scheepstimmerwerf de Hoop Workum. “Dit kan zo niet langer. Men moet wakker worden geschut voor het straks ‘echt’ te laat is. Ik moest iets doen, maar wat, het hield mij bezig, ik lag er wakker van. Langzaam ontstond het idee om mijn ongenoegen kenbaar te maken. Het was mijn idee en dat moest het ook blijven. Ik sprak er met niemand over zelfs niet met mijn partner Floor van der Leun. Het plan was uiteindelijk het plaatsen van een spandoek, een spandoek waarbij netheid was geboden. Toen mijn spandoek eenmaal klaar was, moest het nog wel worden opgehangen aan de gevel van, zoals iedereen het nog steeds noemt ‘de Wijnberg’ in Workum. In de nacht van donderdag op vrijdag (5/6 maart) heb ik samen met mijn zoon, Jan Roelof, de klus geklaard. Ik heb mijn zoon om assistentie gevraagd, omdat de kans op ongemakken, als ik dit alleen ging doen, mij toch wel enige zorgen baarde. Rond twee uur in de nacht hebben mijn zoon en ik de klus geklaard. Alles verliep muisstil, wij wilden natuurlijk niet betrapt worden en zeker niet door de politie. Uit voorzorg had ik de ladder ingepakt om het geluid te dempen. En niemand, voor zover wij nu weten, heeft ons gezien. Als enige was de Workumer krant Friso op de hoogte gebracht, dat er iets was te zien op vrijdagochtend 08.00 uur en zo staat mijn verhaal nu in de Friso, omdat ik vind dat ‘de Wijnberg’ met een rijke historie haar glorie terug moet krijgen, want dat verdiend het absoluut!”
Uiteraard is een reactie van de huidige eigenaar meer dan welkom bij de redactie van de Workumer krant Friso.
(Bron Friso)